‘ICM begint met kiezen wat het belangrijkste is’

Kroonen: „Theoretisch kun je alles in beeld brengen, voordat je ook maar een stap in het veld zit. Als je voor elk gewas de maatregelen uit de vijf pijlers van ICM op een rij zet, heb je al een heel wandkleed aan opties. Elke keuze in rassen, grondbewerking, mechanisatie, middelen, gewasvolgorde, groenbemester enzovoorts heeft gevolgen voor de rest. Vooraf de hele puzzel leggen is de eerste stap, om in het veld niet voor te veel verassingen komen te staan.”Teuns: „Het begint bij de selectie van de beste opties voor de belangrijkste gewassen. Je kunt niet alles in één keer oplossen. Daarom is je eerste huiswerk: kiezen voor wat het belangrijkste is. Kies je voor onderzaai van gerst in je bieten om stuiven te voorkomen, een maatregel die een mooie nevenwerking heeft op voorkomen van luizen? Dan lukt mechanisch onkruid bestrijden vervolgens niet meer. Je zult uit de rest van de mogelijkheden moeten kiezen voor je onkruidbeheersingsstrategie. Speelt kans op stuifschade niet en is de verwachting dat luizen weinig schade zullen doen? Dan gaat de voorkeur uit naar een gecombineerde mechanisch-chemische aanpak in de suikerbiet.”Wesselink: „ICM is geen wondermiddel en dus niet automatisch een oplossing voor alles tegelijk. Het is juist een systematische aanpak waarmee je teeltmaatregelen zo goed mogelijk tegen elkaar afweegt. Soms moet je daarbij gebeten worden door de hond of de kat.”

Kroonen: „Dik 35 jaar geleden verkenden we al de geïntegreerde aanpak. Maar toen hadden we nog veel meer middelen als redding. Je kon het op een curatief middel of ingreep laten aankomen. Nu moet je veel sterker vooruitkijken naar waar je mee te maken kunt krijgen, en mogelijk toch eerder in de strategie een preventief middel inzetten, om later een zwaardere ingreep te voorkomen. Toen was het wat meer gewasgericht. Tegenwoordig gaat het om het complete bedrijfssysteem, dat ook complexer is geworden. Wet- en regelgeving op gebied van bemesting doorkruist soms de aanpak van een gewasrotatie, die nodig is om bodemgebonden ziekten en plagen aan te pakken.”Wesselink: „Alles is spannender en moeilijker geworden. Je redt het niet meer op één teelt alleen. Denk daarbij aan nutriënten en gewasbescherming. Een voorbeeld van vooruitdenken in de teelt is kiezen voor een kortere maïsteelt, voor ruimte om voorafgaand aan de teelt onkruiden te beheersen met een vals zaaibed. Je laat daarmee iets liggen aan opbrengst bij het ene gewas, ten behoeve van de opbrengst in het volgende jaar.”Teuns: „Dat is een kenmerk van ICM: het moment van ingrijpen is steeds belangrijker. Behalve vooruitkijken is het ook nog belangrijker om te monitoren op de opbouw van onkruiddruk en de aanwezigheid van ziekten en plagen. Als iets nu misgaat, kan het later in de rotatie een probleem worden. Een schimmel of een plaag, die de aardappelplanten aantast, zorgt ervoor dat er meer licht tussen de planten valt en daardoor mogelijk onkruid weer kan ontwikkelen.”