Column: Artificiële intelligentie

Als ik iets moet uitrekenen, pak ik nog het liefste mijn rekenmachine van de middelbare school, waar 707+707 nog steeds hihi als uitkomst geeft. De GenZ’ers onder ons snappen deze grap natuurlijk niet, maar dat hoeft ook niet. Zoiets vragen ze gewoon aan GROK, Gemini of elke andere pleaser die graag hun beste vriend wil zijn. Verschrikkelijke kontlikkers zijn het, die hulpjes, zover ben ik al wel. Omdat ik ook niet helemaal als fossiel door het leven wil gaan, dwing ik mij er zo nu en dan toe er schoorvoetend gebruik van te maken. Om vervolgens mijn eigenwaarde te grabbel te gooien aan een of ander intelligent artificieel wezen dat echter niet meer cijfers kent dan de binaire code 0 en 1. Vooruitgang heet het, maar als je het mij vraagt pure brainrot.

Want is de weg naar een antwoord in veel gevallen niet leerzamer dan het antwoord zelf? Ik geef toe, efficiënt is het. Tenminste, als hij het correcte antwoord geeft. Alhoewel als ik Trump hoor praten, maakt zelfs dat al niet meer uit. Joseph Weizenbaum, een van de grondleggers van AI en uitvinder van de eerste chatbots zei ooit over AI: „Het gevaar van AI is niet dat machines steeds meer als mensen gaan denken, maar dat mensen steeds meer als machines gaan denken.” Zie Elon Musk voor het levendige bewijs. Beleidsmakers, politici en de hele goegemeente daaromheen loopt ermee weg. Maar weinig hoor ik over de ecologische en sociale impact die deze ontwikkelingen met zich meebrengt. Vraag je deze adepten naar glyfosaat, geiten of stikstof dan is de kans groot dat het voorzorgprincipe heilig is. Maar als nu al 4,4 procent van de energie in de US naar datacenters gaat, dan is het niet vreemd dat Google al zijn eerste kernreactoren heeft gekocht. We staan nog maar aan het begin en de energievraag stijgt exponentieel. De datacenters draaien 24/7 en daarom is de carbonfootprint 48 procent hoger dan het gemiddelde energieverbruik. De modellen zijn een grote geheime blackbox. Waarom zoveel vertrouwen in een techniek die we niet begrijpen en mogen begrijpen? Waarom zoveel vertrouwen in een sector die nog bigger is dan agri? Daarom beste kabinet: hulde voor de suikertax! Maar een achterlijk gecreëerde AI-afbeelding, gaat die vrijuit? Het is simpel, als we het voorzorgprincipe toe zouden passen op dit paard van Troje, zou de wereld te klein zijn. Waarom? Omdat in een wereld waarin mensen die als machines denken data vreten belangrijker is dan voedsel eten.