Column: Onverwachte oorlog

Waar ook al meerdere voorgangers beterschap hebben beloofd aan de PAS-melders, zijn slechts enkelen van hen genezen verklaard. De rest van de bedrijven blijft ziek op bed, terwijl zij ook zo graag weer gezond willen zijn en verder kunnen. Waarschijnlijk wordt ook dit dossier weer vooruitgeschoven, omdat niemand zin heeft om dit ingewikkelde klusje op te knappen.
Misschien is dat ook juist wel het minst slechte scenario, want: komt tijd, komt raad. De eerste onderzoeken tonen nu al aan dat de uitkoop van boeren minder effect heeft dan waar op gehoopt was. Er is te veel geld gegaan naar de relatief nieuwe stallen (die doorgaans al waren voorzien van emissiebeperkende voorzieningen), puur omdat deze stallen volgens berekening meer vergoeding opleveren dan de oudere stallen zonder deze voorzieningen.
En als we dan toch de kranten open hebben: ergens voorin zien we gitzwarte rookwolken van een getroffen olieraffinaderij tijdens de oorlog in Iran. Het lijkt wel alsof geen enkele milieubeweging dit erg vindt. Maar wanneer het gebruikt wordt in de verbrandingsmotor, dan is de wereld te klein.
Op de lijst van kwetsbare soorten die ecologisch gezien beschermd moeten worden, staan meer dan 750 verschillende identiteiten. Van eptisicus tot het spiegeldikkopje en van veenhooibeestje tot de duinpieper. Maar als de tank Nederland binnenvalt, zal deze niet bijsturen omdat ergens blauwgras staat. En wanneer er een Europese kanarie tegen de bumper aanvliegt, gaat de vaart niet geminderd worden.

Het is niet te hopen dat dit echt gaat gebeuren. Maar als zoveel landen zich met de oorlog bemoeien, lijkt het toch steeds meer op een wereldoorlog. De oorlog komt niet naar Nederland is de verwachting. Maar een oorlog komt altijd onverwacht. En dan? Dan is opeens iedere levering vanuit het buitenland niet zeker meer. Dan kunnen we geen boontjes uit Marokko importeren of uien uit Nieuw-Zeeland. Dan zijn we toch wel blij dat er nog een aantal die-hards overgebleven zijn die gevochten hebben tegen het afbraakbeleid en zijn we opeens trots op de agrarische sector.
Geven we iemand die dat nog wil, de mogelijkheid om zijn veebedrijf uit te breiden? Want dat geeft zekerheid van voedsel. Voedselzekerheid? Dat woord heb ik al eerder gelezen in deze column, al weet ik niet precies meer waar. Er zijn weinig mensen op de wereld die zo invloedrijk zijn als Trump. Ik wil niet graag ruilen met deze man. Ook niet al zijn ideeën zijn goed te volgen. Maar ik zou mij als minister van LVVN toch wel achter de oren krabben over wat strategisch gezien de beste keuze zou zijn om hiervan niet afhankelijk te worden. Kiep de slopende regels overboord en vecht voor een sterke sector.