Column: Goed gesprek

De discussie rondom dit onderwerp maakt ook deze activiteit niet per se leuker om te doen. Zelf volg ik een driedaagse spuitcursus. Dit wordt chic de spuitacademie genoemd. Alle thema’s komen aan de orde, van techniek en milieu tot communicatie. Tijdens de cursus over communicatie leer je hoe je om moet gaan met het lastige gesprek. Tijdens gemiddelde licentieverlenging wordt hier nauwelijks iets over gezegd.
Bijvoorbeeld: boze buren die vinden dat je niet meer langs hun tuin mag sproeien. Of je krijgt het verwijt dat hun kind misselijk wordt van de geur. Om dit te pareren, leer je technieken die ook in het gewone dagelijks leven handig zijn. Het begint ermee dat je de ander serieus neemt en zijn of haar emoties erkent. Zonder dat je het met diegene eens hoeft te zijn. Ook is het verstandig om je te beheersen. Vertraag het gesprek zoveel mogelijk of stel het uit naar een ander, rustiger moment. Stel vooral ook vragen over wat degene nu echt dwarszit. In veel gevallen kom je zo al een heel eind verder.

In het gesprek met de andere deelnemers viel het me ook op dat sommigen onverbiddelijk hard zijn tegenover collega’s die het allemaal niet zo nauw nemen, maar waar ook geen gesprek mee te voeren valt. Waar ik tijdens een bezoek van buitenstaanders de middelenopslag en spuitmachine nog weleens oversla, was dit bij de andere deelnemers juist niet het geval.
Als je trots op jezelf bent, hoef je geen dingen te verbergen. Dit alles neemt niet weg dat er stoffen buiten de akkers gevonden worden. Zeer kleine hoeveelheden, onder de gestelde normen, en meestal van stoffen die buiten de landbouw gebruikt worden. Volgens een kleine, luidruchtige groep is dat hardnekkig bewijs dat we het niet goed doen. Aan ons de taak om bij de overige burgers goodwill te houden. In de meeste gevallen lukt dit met een goed gesprek.