Column: Resultaatverplichting

dat er zeer veel afkeuringen zijn geweest. Buitensporig veel. In sommige gebieden in Nederland is meer dan de helft van de aanvragen voor de eco-regeling afgekeurd. Je valt dan terug naar een lager niveau of helemaal terug naar alleen de basispremie. Dit kan om vele duizenden euro’s gaan die je erbij inschiet. Dit terwijl je met de beste intenties aan de voorwaarden probeert te voldoen.
Zelf heb ik gelukkig nog geen last gehad van afkeuringen omdat ik ingezet had op peulvruchten en daarmee wel aan genoeg waarde kwam voor goud. Voor 2026 is de waarde voor peulvruchten echter sterk gedaald waardoor je een veel forser areaal peulvruchten moet hebben om aan goud te komen. Dat zit er voor mij niet in, dus dat betekent dat ik daarnaast ook nog extra groene braak moet zaaien. Ik vind het overigens niet te begrijpen waarom de waarden voor stikstofbindende gewassen en vezelgewassen teruggeschroefd zijn. Dit terwijl de overheid stikstofbindende gewassen in woord en lijvige rapporten de hemel in prijzen. Zelfs het Voedingscentrum, die zijn politiek-neutrale status definitief aan de kant heeft gezet, propageert nu ook het nuttigen van meer bonen en aanverwante eiwitgewassen. Ik zaai de groene braak door al ingezaaide wintertarwe omdat ik er niet goed rekening mee had gehouden dat ik toch daadwerkelijk een deel groene braak moet zaaien. Ik heb dit allemaal netjes gedaan en ik heb best wel twijfels of het nu goed komt. Het lastige zit hem erin dat de eco-regeling een resultaatverplichting is. Dus er moet bij groene braak echt 80 procent groenbedekking zijn tussen 31 mei en 31 augustus. Het beheer kan (deels) afgekeurd worden tijdens een momentopname vanuit de lucht in die periode.

Ik heb moeite met het feit dat er een resultaatverplichting geldt. En ook nog een waartegen eigenlijk geen discussie mogelijk is. Ter vergelijking: met het ANLb werkt het soepeler. Daarmee heb je te maken met het betreffende lokale collectief dat in de meeste gevallen meedenkt met de deelnemer en zijn of haar situatie en de praktische kennis heeft van zaaien en gewasgroei. Terugkomend op de resultaatverplichting. Zowel het ministerie als veel sectorpartijen zien in doelsturing de oplossing voor veel problemen. Oftewel je hebt enige vrijheid om zelf de van bovenaf gestelde doelen te halen. Als je net zo onverbiddelijk wordt afgerekend als met de eco-regelingen zal het enthousiasme onder boeren hiervoor snel verdampen.